🌐 چرا زمانی که اینترنت را قطع میکنند، درجا این کار را انجام میدهند اما وقتی نوبت به باز کردن میرسد، انقدر قطره چکانی این کار انجام میدهند؟

۱- جنبه فنی (دلیل اصلی تفاوت سرعت قطع و وصل):
ایران اینترنت را از طریق چند gateway بین‌المللی محدود (عمدتاً تحت کنترل شرکت ارتباطات زیرساخت - TCI و ASهای اصلی مثل AS49666) به جهان متصل میکند. این ساختار متمرکز است:
"قطع کردن آسان است!"
کافی است BGP announcements (اعلام مسیرهای روتینگ) را withdraw کنند یا ترافیک را در gatewayها بلاک کنند یا IPv6/IPv4 را محدود کنند
با دستور مرکزی، همه‌ی ISPها (مخابرات، ایرانسل و ...) در چند دقیقه یا چند ساعت، آفلاین میشوند. مثل کلید kill switch
وصل کردن سخت و زمان‌بر است:
وقتی همه چیز را قطع میکنند، فیلترینگ، routing tables، DNSها و سیستم‌های DPI (Deep Packet Inspection) و SNI filtering در لایه‌های مختلف (gateway، ISPها، IXP) به هم میریزد
برای برگرداندن، باید تدریجی تست کنند:
اول routing را باز کنند، سپس DNS resolution را درست کنند، بعد فیلترینگ را لایه به لایه اعمال کنند تا "نشتی" (leak) اینترنت آزاد رخ ندهد
هر تغییری ممکن است باعث باز شدن ناخواسته سایت‌ها/اپ‌ها شود، پس مرحله به مرحله روی ISPهای مختلف و مناطق تست میکنند. این کار ساعت‌ها تا روزها طول میکشد
در قطعی (و سپس وصلی)‌ های اخیر (مثل جنگ دوازده روزه یا دی‌ماه) هم دقیقاً همین الگو دیده شده

۲- جنبه سیاسی-امنیتی:
قطع: تصمیم سریع از شورای عالی امنیت ملی یا نهادهای امنیتی گرفته میشود (برای کنترل اعتراضات، جلوگیری از هماهنگی یا جاسوسی سایبری و ...)
وصل: نیاز به هماهنگی بین نهادهای مختلف (وزارت ارتباطات، سپاه/اطلاعات، شورای فضای مجازی) دارد. گاهی اختلاف میان این نهادها در بازگشایی یا نوع آن، باعث تأخیر میشود. آنها نمیخواهند ناگهان همه چیز باز شود؛ چون کنترل را از دست می؛هند. پس "تدریجی و با احتیاط" اینترنت را باز میکنند تا فیلترینگ جدید را تثبیت کنند

#Filtering #Internet
🖥 @Computer_MCH