این روزها همه در فکر هستیم که همون اینترنت سانسور شده وی پی انی کند کی بر می گرده و بعضی ها می نویسن که شاید هیچ وقت بر نگرده و بعضی‌ها هم می‌گن غیر ممکنه حکومتی رسما تصمیم بگیره کشورش رو به عصر حجر برگردونه. اما ما می دونیم که از این حکومت تقریبا هیچ چیز بعید نیست.

همه می‌دونیم که دسترسی به اطلاعات از پایه ای ترین حقوق انسانی است و اگر کسی نقضش می کنه آشکارا ناقص پایه ای ترین حقوقه. ولی خب حاکمی که حاضره چند هزار نفر رو بکشه تا حاکم بمونه .. منطقا از نقض حقوق انسانی هم شرمی نداره.

ولی خوبه یادآوری کنیم به خودمون که اطلاعات از دو نظر شبیه چشمه است: ۱. وقتی جاری شد دیگه نمی شه جلوش رو گرفت و ۲. اگر کوچکترین روزنه ای باشه راهش رو باز می کنه و به آدم ها می رسه.

دلیلی که من از ابزار بخصوصی نمی گم و اینجا معرفی نمی کنم و ... اینه که اینکار باعث ‌ سریعتر بسته شدنش می شه ولی مطمئن باشین کلی آدم فنی در تلاش هستن ارتباط ایران با جهان رو حفظ کنن و کمابیش هم موفق هستن اما در نهایت این سدی است که باید شکسته بشه و آب واقعی یه روزی جاری بشه.

تکرار می کنیم که سانسورچی اونی است که می دونه حرفش در دنیای آزاد خریداری نداره و اونی که تاریکی رو می پرسته کسی است که تو نور زشتی هاش دیده می شه.

به امید آزادی همه.