🐘 همیشه try/catch کردن کار درستی نیست!

یکی از اشتباهات رایج در PHP اینه که هر جا احتمال خطا وجود داشت، سریع بنویسیم:

try {
    $user = createUser($data);
} catch (Exception $e) {
    return false;
}

مشکل اینجاست که با این کار ممکنه اطلاعات مهم خطا رو نابود کنیم.

مثلاً:

function createUser(array $data): bool
{
    try {
        // Database operation...
        return true;
    } catch (Throwable $e) {
        return false;
    }
}

حالا لایه‌ی بالاتر فقط می‌فهمه:

false

اما نمی‌دونه:

* Database مشکل داشته؟
* Validation شکست خورده؟
* Unique constraint نقض شده؟
* Connection قطع شده؟
* Bug واقعی اتفاق افتاده؟

راه بهتر 👇

اگر این لایه نمی‌تونه خطا رو واقعاً مدیریت کنه، معمولاً بهتره Exception رو بگیری و بی‌دلیل خفه‌اش نکنی:

function createUser(array $data): User
{
    // اگر خطایی رخ دهد، Exception به caller منتقل می‌شود
    return User::create($data);
}

بعد در لایه‌ای که واقعاً می‌تونه تصمیم بگیره، مدیریت کن:

try {
    $user = createUser($data);

    return response()->json($user);
} catch (Throwable $e) {

    logger()->error($e->getMessage());

    return response()->json([
        'message' => 'Something went wrong'
    ], 500);
}

اینجا Exception در مرز مناسب مدیریت شده؛ هم کاربر پیام مناسب می‌گیره، هم خطای واقعی برای Debug باقی می‌مونه.

⚠️ یک تفاوت مهم

Exception برای اتفاقات قابل مدیریت مناسبه.

اما این کار:

catch (Throwable $e) {
    return false;
}

می‌تونه یک Bug واقعی برنامه رو هم پنهان کنه.

یعنی:

Real Error
    ↓
catch
    ↓
false
    ↓
برنامه ادامه پیدا می‌کند
    ↓
Debugging nightmare 💀

🔥 قاعده حرفه‌ای:

مبحث Exception را فقط جایی Catch کن که واقعاً می‌دانی با آن چه کار کنی.

اگر فقط قرار است بگیری، false برگردانی و اطلاعات خطا را دور بریزی، احتمالاً Catch کردن در آن لایه تصمیم درستی نیست.

موضوع Error handling خوب یعنی خطا را پنهان نکنی؛ در لایه‌ی درست، آن را مدیریت کنی.


@CodeVerse_dev