بعد خیلی بامزه میاد به BUN میپره که اگر یادتون باشه از زبان زیگ بازنویسیش کردن به زبان راست و بعدش گف زیگ اصلا زبان جالبی نبود !
توی مقالش می‌گه انتروپیک اومد این پروژه رو خرید و بعدش تیم Bun تصمیم گرفت با یه حرکت انتحاری، کل کدهاش رو با استفاده از ایجنت‌های هوش مصنوعی، از زبان Zig برداره ببره روی Rust. انتروپیک هم از این قضیه یه تیتر خفن ساخت که «ببینید هوش مصنوعی ما چقدر شاخه که تو چند روز کل کد رو بازنویسی کرد!»

اینجاست که مایرز با ذوق تعریف می‌کنه که اندرو کلی (خالق زبان Zig) چطور شاکی شد و رک‌وپوست‌کنده اومد گفت: «داداش، مشکل از زبان ما نبود! کدهای شما به خاطر مدیریت افتضاح، ارتباطات ضعیف و ول کردنِ کار به امانِ هوش مصنوعی، تبدیل شده بود به یه زباله‌دانی!» نویسنده می‌گه من وقتی این جوابیه رو خوندم، از خوشحالی تو اتاق بالا و پایین پریدم که بالاخره یکی حرف حق رو زد و جلوی اینا وایساد!

نویسنده تو ادامه می‌گه حالا این وسط ما با چند تا روایت طرفیم: انتروپیک می‌گه زبان Zig پر از باگ بود، اندرو کلی می‌گه مشکل از کدهای داغونِ خود Bun بود؛ اما روایت خود من (یعنی ری مایرز) اینه که: تیم Bun با مشکل باگ‌ها روبرو بود، اما مدیریت دید "اوه، چه فرصت تبلیغاتی خفنی! بیایم بدیمش به هوش مصنوعی بازنویسی کنه که پز بدیم مدل‌های ما چقدر کاردرستن." یعنی کلاً پای مارکتینگ وسط بود.

@codehalics | کدهالیک