یه خبر خیلی بامزه و باحال توی علم شیمی امروز اتفاق افتاده که نمیدونم چقد از شیمی دبیرستان رو یادتونه

تو کتابا خوندیم پیوند سه‌گانه یعنی یک پیوند قوی (سیگما) و دو تا پیوند ضعیف‌تر (پای). اما دانشمندا فهمیدن تو فلزات سنگینی مثل «بیسموت»، هسته انقدر سنگینه که الکترون‌ها مجبورن با سرعت نزدیک به نور دورش بچرخن و اینجاست که تئوری نسبیت اینشتین وارد میشه.
ته‌داستان اینه: تو این فلزات سنگین، نسبیت باعث میشه مرز این پیوندها قاطی بشه. یعنی به جای اون حالت مرتبِ کلاسیک، ساختار پیوند سه‌گانه تبدیل میشه به یک پیوند پای و دو تا پیوند ترکیبی (هیبریدی از سیگما و پای). در واقعیت، ساختار پیوند تو وزن‌سنگین‌های جدول تناوبی کلاً یه شکل دیگه‌ست و اون فرمول کتابا براشون جواب نمیده!

تازه از این امتحانم گرفتن ازمون :)))))))))

https://www.brown.edu/news/2026-07-09/chemical-bonds-relativity

@codehalics | کدهالیک