دیشب که داشتم کنفرانس Nx رو می‌دیدم، یه تیکه از حرفای Kent C. Dodds توی سخنرانی «آخرین مهندس نرم‌افزار» بدجور ذهنم رو درگیر کرد. حرفش این بود که اگه یه روزی هوش مصنوعی بخش عمده‌ای از کار برنامه‌نویسی رو دستش بگیره، آخرین چیزی که از یه مهندس نرم‌افزار باقی می‌مونه چیه؟ جوابش خیلی ساده ولی عمیق بود: «قضاوت». الان دیگه با دو تا پرامپت میشه چیزی رو ساخت که قبلاً روزها وقت می‌برد، واسه همین ارزش واقعی ما دیگه توی "چطور کد زدن" نیست، بلکه داره کوچ می‌کنه سمت این که اصلاً چی رو بسازیم، چی رو نسازیم و کدوم مسئله واقعاً ارزش حل کردن داره.

راستش هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنم، می‌بینم آینده مهندسی نرم‌افزار دیگه درباره کدِ بهتر زدن نیست، چون اون کارو ابزارها دیر یا زود به بهترین شکل برامون انجام میدن؛ مسئله اصلی اینه که بتونیم سؤال‌های درست بپرسیم و تصمیم‌های استراتژیک بگیریم. وقتی نوشتن کد روزبه‌روز راحت‌تر و ارزون‌تر میشه، این تفکر انتقادی، درک نیاز بیزینس و همون قدرت قضاوت مهندسیه که ما رو متمایز نگه می‌داره و عیار واقعی‌مون رو مشخص می‌کنه.

لینک کنفرانس

Alireza Ettehadi ✍️

@codehalics | کدهالیک