یه داستان بامزه هم چند وقت پیش اتفاق افتاد

یه شرکت خدمات عمومی یه فرم آنلاین مهم داشت که مردم باید باهاش درخواست سرویس ثبت می‌کردن. قبلش چند بار تلاش کرده بودن درستش کنن، حتی یه نسخه React هم ساخته بودن، ولی خروجی پر از loading، stateهای پیچیده، مشکل accessibility و دردسرهای عجیب شده بود؛ تا حدی که بعد از چند روز جمعش کردن. بعد یه نفر اومد گفت شاید مشکل اینه که داریم برای یه فرم ساده، زیادی مهندسی فضایی می‌کنیم. نسخه جدید رو HTML-first ساخت؛ یعنی فرم‌ها واقعاً فرم بودن، هر مرحله submit می‌شد، داده‌ها و آپلودها سمت backend ذخیره می‌شدن، بدون JavaScript هم کار می‌کرد و JavaScript فقط برای بهتر کردن تجربه اضافه شده بود، نه اینکه کل محصول بهش وابسته باشه. نتیجه؟ تعداد آدم‌هایی که فرم رو کامل می‌کردن، یک‌شبه دو برابر شد. نکته‌اش خیلی ساده‌ست: همه کاربرها اینترنت عالی، گوشی جدید و مرورگر تمیز ندارن. بعضی وقت‌ها حرفه‌ای‌ترین تصمیم این نیست که اپلیکیشن سنگین‌تر بسازیم؛ اینه که چیزی بسازیم که روی بدترین شرایط هم کار کنه.

https://mohkohn.co.uk/writing/html-first/

@codehalics | کدهالیک