خب امروز میخوام راجب یه قانون دیگ در توسعه نرم افزار صحبت کنم که بیشتر جنبه محصولی داره !

قانون زاوینسکی

قانون زاویِنسکی میگه: هر برنامه‌ای وقتی موفق میشه، کم‌کم شروع می‌کنه به اضافه کردن فیچرهای جدید، تا جایی که از هدف اصلی خودش فاصله می‌گیره و حتی تبدیل میشه به یه محصول «همه‌فن‌حریف» که هیچ کاری رو واقعاً عالی انجام نمی‌ده. همون چیزی که میگن: Jack of all trades, master of none.

مثلاً تلگرام اول فقط یه پیام‌رسان ساده بود، اما کم‌کم تبدیل شد به یه پلتفرم کامل: تماس صوتی و تصویری، کانال، استوری، بات، پرداخت و حتی مینی‌اپ‌ها. الان دیگه فقط «چت» نیست، یه اکوسیستمه.

این قانون بیشتر برای پروداکت منیجرها مهمه، چون دائماً بین دو فشار گیر می‌کنن: رشد محصول با اضافه کردن قابلیت‌های جدید، یا حفظ سادگی و تمرکز. چالش اصلی اینه که بدونی چی رو نباید اضافه کنی.

پ.ن: البته در بعضی بازارها (به‌خصوص کشورهای در حال توسعه)، سوپر‌اپ شدن خودش یه مزیت رقابتیه. چون یه اپ می‌تونه چندین سرویس رو یکجا جمع کنه؛ مثل تاکسی، غذا، خرید، خدمات پزشکی و… نمونه‌هاش هم توی ایران زیاده.

#lawsofsoftwareengineering

@codehalics | کدهالیک