بالاخره بعد از اون روزی که این پیام رو نوشتم، تونستم دوباره وصل شم و بیام بگم امیدوارم حال همگی‌تون خوب باشه.
اتفاقاتی که گذشت، واقعاً سنگین بود… چیزهایی دیدیم و شنیدیم که دل آدم رو خالی می‌کنه و مدتی همه‌چی انگار از حرکت ایستاده بود.

توی این روزها، تنها نوری که برام موند، وجود شماها و همین کدهالیکه‌ای بود که نزدیک دو هفته در سکوت فرو رفته بود.
برای ادامه‌ی مسیر و دوره‌ها شاید اون انگیزه‌ی قبل رو نداشته باشم، اما هنوز یه امید هست که نمی‌ذاره رها کنم:
اینکه شاید یه روزی، هرچقدر هم کوچیک، بتونم مفید باشم؛ برای آدم‌ها، و برای آینده‌ی ایرانمون.

ممنون که هستین 🌱

@codehalics