تو دنیای معماری نرم‌افزار یه توهم عجیب جا افتاده که فکر می‌کنیم هرچی دیاگرام سیستم شلوغ‌تر باشه و از ابزارهای توزیع‌شده و صف‌های پیام‌رسان بیشتری استفاده کنیم، یعنی معمار خفن‌تری هستیم! خیلیا به جای پیدا کردن مرزهای واقعی دامین، سریع سیستم رو به ده‌ها میکروسرویس خرد می‌کنن فقط برای اینکه بگن ما هم داریم تو اسکیل بالا کار می‌کنیم. اما واقعیت اینه که عیار یه مهندس سنیور به اضافه کردن زیرساخت‌های دهن‌پرکن نیست؛ بلکه دقیقاً اونجایی مشخص میشه که باید پیش‌بینی کنه وقتی سیستم زیر بار تراکنش‌های سنگینه، اگه یه سرویس تایم‌اوت داد، ایونتی دو بار ارسال شد یا دیتابیس تو خطاهای همزمانی گیر کرد، چطوری باید سیستم رو ریکاوری کرد. در نهایت، هنر معماری به خلق پیچیدگی‌های بی‌دلیل نیست، بلکه به طراحی ساده‌ترین و تمیزترین ساختاریه که بشه ساعت ۳ صبح روزِ بحران به راحتی دیباگش کرد.

رفرنستون میدم به اصل KISS که قبل تر راجبش صحبت کردیم !

https://blog.devgenius.io/microservices-are-not-a-sign-youre-a-senior-engineer-bd79bef44b20

@codehalics | کدهالیک