از همون اول، برنامه‌نویسی رو انتخاب کردم چون از ساختن لذت می‌بردم.
از اون لحظه‌ای که کدِ لعنتی بالاخره کار می‌کنه و یه چیزی از هیچ ساخته می‌شه — چیزی که قبلش وجود نداشت.
حالا هوش مصنوعی اومده و همه می‌گن «دیگه لازم نیست خودت کد بزنی».
می‌گن سریع‌تره، ارزون‌تره، بی‌خطاست.
شاید راست بگن. شاید بازار عوض شده. شاید کارفرماها دنبال سرعت باشن، نه سلیقه.
ولی من ترجیح می‌دم خودم این کار رو انجام بدم.
نه از سر لجبازی.
از سر عشق.
چون وقتی خودم می‌نویسم، می‌فهمم. وقتی می‌فهمم، رشد می‌کنم. وقتی رشد می‌کنم، زنده‌ام.
می‌دونم آدم‌هایی هستن که مثل من فکر می‌کنن.
و اگه هم نباشن؟ برام مهم نیست.
حتی اگه باعث بشه کارفرما منو نخواد، حتی اگه بیکار بمونم —
باز هم همون کاری رو می‌کنم که بهش علاقه دارم.

چون موفقیت برای من یعنی رضایت خودم، نه فقط تأیید بازار.

🐾 @CodeCat_Dev