کامپیوترها برای نگهداری و نمایش کاراکترهای یک متن از یه فضای یک بایتی (معادل هشت بیت 0 یا 1) استفاده میکردن
این میزان فضا توی کامپیوتر میتونه شامل 255 حالت مختلف بشه
کامپیوترها برای نشانه‌های گرامری، حروف انگلیسی و عدد از استاندارد اسکی (ASCII) استفاده میکردن
این استاندارد آمریکایی میاد برای هر کاراکتر یه معادل عددی تعریف میکنه
مثلا کاراکتر A در اسکی معادل عدد 65هست
قرار گرفتن این اعداد پشت سر هم در کامپیوتر یک متن رو میسازه

مشابه این استاندارد معادل عددی برای پشتیبانی از تمام زبان‌های دنیا به وجود اومد که یونیکد (Unicode) نام داره
کاراکترهای انگلیسی و اعداد انگلیسی توی یونیکد از همون اعداد استاندارد اسکی استفاده میکنن و در ادامه پشتیبانی از کاراکترهای بقیه زبان‌های دنیا بهش اضافه میشه

یونیکد در حال حاضر دارای چیزی حدود 297,000 معادل عددی برای کاراکترهای مختلف از زبان‌های مختلف، اموجی‌ها و ... هست
فضای یک بایتی برای پشتیبانی از این میزان حالت‌های مختلف کافی نیس
شما برای این جا دادن این میزان از حالت‌های مختلف به شکل بیت کامیپوتر به حداقل سه بایت نیاز دارین
سه بایت میتونه تا حدود 16 میلیون عدد مختلف رو برای شما نگه داری کنه

حالا شما برای نگهداری یک متن که شامل کاراکترهای
یونیکد هست نیاز دارین 3 بایت برای هر کاراکتر اختصاص بدین
کاراکترهای انگلیسی تو یونیکد تنها یک بایت هم براشون کافیه ولی اگه شما برای یه متن انگلیسی، هر کاراکتر رو سه بایت در نظر بگیرین عملا به ازای هر کاراکتر انگلیسی دو بایت فضا رو هدر دادین
مثلا تو یه متن با ده هزار کاراکتر،
یه چیزی حدود 20 کیلوبایت فضای کامپیوتر رو هدر دادین
چه وقتی میخاین ازش استفاده کنین و توی رم هست و چه وقتی که روی هارد دیسک برای استفاده در آینده ذخیره شده

اینجاست که UTF-8 میتونه کمک کنه

این استاندارد که توسط یونیکد تعریف شده به جای اینکه بیاد فضای 3 بایتی به هر کاراکتر
اختصاص بده، میاد از 7 بیت راست یک بایت برای کاراکترهای اسکی استفاده میکنه

و برای کاراکترهای بعدی علاوه بر خود کاراکتر، تعداد بایت مصرف شده برای اون کاراکتر هم داخل بایت اول ذخیره میکنه
یعنی 128 کاراکتر اول اسکی به شکل عادی ذخیره میشن بدون تغییر خاصی با فقط یک بایت فضا

ولی برای کاراکترهای بعدی میاد و داخل بایت اول مشخص میکنه چه میزان فضا برای کاراکتر استفاده شده

این میزان فضا از یک بایت تا چهاربایت میتونه متغیر باشه

حالا چه شکلی اینکارو میکنه
تو یه بایت برای 128 عدد اولیه اسکی، بیت چپ همیشه صفر هست

اما وقتی بیت چپ یک میشه یعنی با یه کاراکتر UTF8 طرف هستیم

همونطور که گفتم هر کاراکتر توی UTF-8 میتونه از یک بایت تا چهاربایت متغیر باشه

کامپیوتر چطور اینو تشخیص میده؟

بیت‌های 1 اولِ بایت رو میشماره تا به عدد 0 صفر برسه
یعنی اگه بایت اول با عدد باینری 110 شروع بشه، یعنی دوبایت فضا استفاده شده
اگه 1110 باشه سه بایت و ...

تو UTF-8 فضای بیت‌های بایت اول بین خود کاراکتر و تعداد بایت تقسیم میشه و متغیره

اما تو بایت‌های دوم و سوم و چهارم همیشه شش تا بیت راست برای خود کاراکتر استفاده میشه و دو بیت دیگه برای هندل کردن ارور تو utf-8 استفاده میشه
امیدوارم تونسته باشم با دانش ناقص خودم شما رو در مورد این انکدینگ رایج دنیای کامپیوتر آشنا کرده باشم

توضیحات دقیق‌تر:
https://en.wikipedia.org/wiki/UTF-8

سایت استفاده شده برای تست بایت UTF-8:
https://utf8-playground.netlify.app/

@DevTwitter | <Amir/>