‍بدنام در آخرین روزها و بامداد خمار در میانه کار نفس بقیه را گرفته‌اند

«بدنام» در حالی به یکی دو قسمت پایانی خود رسیده که تازه‌ترین نظرسنجی مرکز متا این سریال را با ۲۲ درصد مخاطب در رتبه دوم آثار پرمخاطب نمایش خانگی قرار داده است؛ جایگاهی که در این شش ماه کاملا به نام او بود و حالا هم تنها یک درصد پایین‌تر از «بامداد خمار» که ۲۳ درصد مخاطب داشته است. این در حالی است که «بامداد خمار» در زمان نظرسنجی در قسمت‌های ابتدایی فصل دوم خود بوده، اما «بدنام» دیگر به سرازیری پایان مسیر رسیده است.

نکته قابل توجه اینکه «بدنام» در نظرسنجی تیرماه ۱۷ درصد مخاطب داشت و در مردادماه به ۲۲ درصد رسید؛ یعنی در هفته‌های پایانی هم در حال رشد است و این وقتی عجیب‌تر می‌شود که بخشی از مخاطبانش دیگر واقعا در انتظار پایانند.

«بامداد خمار» نیز با تکیه بر فضای قصه‌گو و شخصیت‌های درگیرکننده، توانسته توجه مخاطبان را در ادامه مسیر حفظ کند و روایت پرکشش و فضای متفاوت سریال، آن را به یکی از آثار قابل‌توجه این روزهای شبکه نمایش خانگی تبدیل کرده است.

اما شاید مهم‌تر از اعداد و حتی نظرسنجی‌های رسانه‌ها و نیز رقم مخاطبانی که قبلا گفته شده، حجم میزان واکنش به «بدنام» در زمان پخش باشد. در حالی که مخاطبان از دو سه هفته مانده به پایان از میلشان به رسیدن به قسمت پایانی می‌گویند اما همچنان درباره سرنوشت شخصیت‌ها صحبت می‌کنند و همچنان از سکانس‌های سریال محتوای جدی، طنز و میم تولید می‌شود و این اتفاق به نوعی دیگر درباره بامداد خمار و افزایش نقدها به کش دار بودن قسمت‌ها افتاده است، در حالی‌که بسیاری از آثار دیگر چه در آغاز و حتی پس از پایان نیز چنین موجی ایجاد نکردند. «هزار و یک شب»، «گل‌سنگ»، «کلاغ» و کوری از جمله نمونه‌هایی هستند که حتی با پایانشان هم در فضای جامعه محل بحث نشدند.

«بدنام» از ابتدا بدون تبلیغات رسمی به عنوان سریالی عامه‌پسند و بی ادعا که از همان ابتدا توانست آرام آرام مخاطب خود را پیدا کند ظاهر شد و مقایسه آن با دیگر محتواها نشان میدهد که نمی‌توان رسوخ آن را صرفا به میزان حجم بازار پلتفرم پخش کننده‌اش نسبت داد.

در ماه‌های گذشته آثاری مانند «هفت»، «هزارتو»، «بی‌عاطفه»، «گل‌سنگ»، «کلاغ»، «اعتراف می‌کنم»، «کوری» و «کنکل» نیز وارد رقابت شدند، اما بخشی از آنها در سایه موج توجه به «بدنام» کمتر دیده شدند. سادگی و دوری از کیفیت نمایی و تکیه بر روی  برانگیختگی احساس شاید عامل همه اینها باشد.