࿙ ☏︎ ⏝֯︶ 𔓎 人生 ࿚
زنـدگـی به راه افتـاد و گفـت: همـراهـم بیـا که ایستـادنمـان طـولانـی شـده اسـت.
پرسیدم: به کجـا؟
گـفـت: به شهـرِ آینـده.
گـفتـم: درنـگ کـن که راه مـرا خستـه کـرده، صخـره‌ها گـام‌هایم را ناتـوان گـردانـده و گـردنـه‌ها، نیـرویـم را به پـایـان رسـانـده اسـت.
گـفـت: حـرکـت کـن که ایستـادن، بـزدلی اسـت و نگـریستـن به شهـرِ گذشتـه، نـادانـی.
Post #2316
1.04K
