🔷درسی از آتن برای مارکو روبیو

👤روزبه کردونی مشاور وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی وزارت میراث‌فرهنگی

🔹بازماندگان سپاه آتن، تشنه و زخمی، خود را به رود آسیناروس رسانده بودند. از آن غروری که سه سال پیش مردم جزیره کوچک ملوس را با آن تحقیر کرده بودند، دیگر چیزی باقی نمانده بود.

🔹وزیر امور خارجه آمریکا، روز چهارشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۵، برابر با ۷ اکتبر ۲۰۲۶، در تپه تاریخی پنیکس آتن و در برابر چشم‌انداز آکروپولیس، از مقاومت یونانیان در برابر سپاه خشایارشا گفت و از آن راهی به سیاست «اول آمریکا» باز کرد. اما اگر قرار است یونان چیزی به سیاست امروز بیاموزد، نباید داستانش را در آکروپولیس متوقف کرد.

🔹هیچ‌کس بهتر از روبیو نمی‌توانست نشان دهد که مسئله دولت آمریکا و جریان حاکم بر آن، فقط جمهوری اسلامی نیست؛ مسئله آنها با حقیقتی تاریخی و تمدنی به نام ایران است.

🔹تاریخ جنگ پلوپونزی ماجرای شکست سیسیل را روایت کرده است. در سال ۴۱۵ پیش از میلاد، آتن به سیسیل لشکر کشید.

🔹آتنی‌ها به برتری دریایی و پیروزی‌های گذشته خود تکیه داشتند، بی‌آنکه شناخت دقیقی از وسعت سیسیل، مناسبات سیاسی آن و توان دشمن داشته باشند.

🔹غرور اجازه نداد هشدارها شنیده شوند. مأموریت از هدف اولیه‌اش فاصله گرفت و پذیرفتن اشتباه، نشانه ضعف تلقی شد.

🔹پایان، هولناک بود. ناوگان آتن در بندر سیراکوز به دام افتاد و منهدم شد. نیروهای زمینی در حال عقب‌نشینی شکست خوردند و هزاران اسیر را به معادن سنگ فرستادند.

🔹کاپلان در مقاله «هنر پرهیز از جنگ»، سیسیل را نمونه گرفتارشدن یک قدرت بزرگ در دام حیثیت می‌داند: او در کتاب ذهن تراژیک همین نگرانی درباره غرور، محدودیت قدرت و پیامدهایی را که همیشه قابل پیش‌بینی نیستند، در سطحی گسترده‌تر دنبال می‌کند.

🔹شبیه‌سازان تاریخی می‌توانند آنچه در جنگ رمضان نصیب جنگ‌افروزان علیه ایران شد را با سرنوشت مهاجمان در جنگ سیسیل، بیشتر و مصداقی‌تر روایت کنند.

🔹اگر روبیو می‌خواهد از یونان برای آمریکای امروز درس بگیرد، سیسیل به‌اندازه آکروپولیس مهم است. آکروپولیس داستان ایستادن در برابر قدرت دیگری است؛ سیسیل داستان قدرتی است که نتوانست خودش را مهار کند. قدرت‌های بزرگ همیشه از کمبود نیرو شکست نمی‌خورند. گاهی شکست از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که حیثیت جای راهبرد می‌نشیند و پذیرفتن خطا، از ادامه جنگ دشوارتر می‌شود.

متن کامل یادداشت 👇

Http://www.chtn.ir/x4wSp