باله، جایی‌ست که بدن از منطق فاصله می‌گیرد و به شعر تبدیل می‌شود؛ جایی که هر چرخش، بخشی از سکوت را می‌شکند.
قو روی صحنه آرام به نظر می‌رسد، اما زیر آن آرامش، هزاران ضربان و سال‌ها تمرین پنهان است.
من شیفته‌ی همین تناقضم؛ ظرافتی که از دلِ سختی متولد می‌شود، بال‌هایی که برای پرواز ساخته نشده‌اند اما روی صحنه، آسمان خودشان را می‌سازند.
و شاید باله، زیباترین شکلِ سرپیچی از زمین باشد
رقصیدن، درست در لحظه‌ای که جهان می‌خواهد تو را پایین بکشد.
Post #3891
19
Forwarded from 𝛎𝖾𝗅𝛎𝖾𝝉 𝛔𝗂𝗇 (𝗌𝖾𝗃𝗈𝗇 | پیشے پخ پخے)
𝛎𝖾𝗅𝛎𝖾𝝉 𝛔𝗂𝗇 Video