پنجم اسفند، روز مهندس؛
روز اندیشه‌هایی که جهان را می‌سازند و اراده‌هایی که در برابر فروریختن قد می‌کشند.
این روز به نام خواجه نصیرالدین طوسی ثبت شده است؛ نماد خردی که حتی در تاریک‌ترین روزگار خاموش نشد و ساختن را خود نوعی ایستادگی آموخت.

امسال اما یادآور کسانی است که دیگر در میان ما نیستند:
مهندسانی که در حوادث اخیر جان باختند،
انسان‌هایی که رسالتشان ساختن بود، نه ویران کردن،
و پیش از آنکه فرصت اجرای رویاهایشان را بیابند، رفتند.

درد ما سنگین است، اما سکوت ما ابدی نخواهد بود.
مهندس تنها طراح سازه نیست؛ مهندس طراح فرداست.
فردا با ترس ساخته نمی‌شود، فردا با شجاعت بنا می‌شود.

ما فرزندان ساختنیم؛
حتی وقتی زمین لرزان باشد،
حتی وقتی طرح‌ها ناتمام بماند،
حتی وقتی نام‌هایی از میان ما کم شود.

یاد آنان خاموش نخواهد شد.
راهشان در ایستادگی، امید و ادامه دادن، در ساختن ایرانی آزادتر و انسانی‌تر زنده خواهد ماند.

امروز با اندوه سر خم می‌کنیم،
اما با غرور قد می‌کشیم.
یادشان را با ساختن و پافشاری بر حق زیستن زنده نگه می‌داریم.

روز مهندس را گرامی می‌داریم؛
با قلبی داغدار و اراده‌ای استوار.