در آن لحظات تلخ وداع، شجاعانه و بی‌پروا جانِ خویش را به خاکِ زخمیِ وطن سپردید.
چهل روز از آن فراق جانکاه گذشته است، اما زخم نبودتان هر روز تازه‌تر می‌شود؛ اشک‌ها هنوز جاری‌ است و سینه‌ها از بغضی فروخورده می‌لرزد.

چهل روز سوگواری، چهل شب بی‌خوابی، چهل بار تکرار نام‌هایتان بر لب‌ها…
و این اشک‌ها نه از سرِ ضعف، که از عمقِ عشقی برمی‌خیزد که فراتر از مرگ ایستاده است.

شما از میان ما رفتید، اما حضورتان در یادها و دل‌ها جاری است؛
در هر نفسی که می‌کشیم و در هر قدمی که برمی‌داریم، یاد شما زنده است.

در این روزهای سخت، چهلمین روز فراق‌تان را با دلی اندوهگین و قلبی آکنده از احترام و همدردی تسلیت می‌گوییم.
یادتان گرامی و نامتان ماندگار