🔺زیستشهرسازی ۲: آغاز تغییر
بسیاری از دولتها در حال هدفگذاری برای کاهش انتشار کربن (Carbon Target) هستند و خود را معتهد به «کربنزدایی» میکنند. این در حالی است که ۷۵٪ کربن توسط شهرها تولید میشود و این یعنی که کاهش تولید کربن باید در سیاستگذاری شهرها مورد توجه قرار گیرد.
به بیان دیگر، علاوه بر توجه و تعهد به کاهش انتشار کربن در سیاستگذاریهای کلان ملی، ضروری است شهرها نیز بهعنوان تولیدکنندهی سهچهارم کربن دنیا، سیاستهای محلی خود را برای کربنزدایی تعیین کنند. تدوین برنامهی عملیاتی تابآوری یکی از اقداماتی است که شهرها میتوانند برای مقابله با تغییرات اقلیمی انجام دهند. این برنامه باید هر ۱۰ سیستم بههمپیوستهی شهر (شهروندان، اقتصاد، انرژی، زیرساخت، جابهجایی، تکنولوژی، آب، پسماند، منظر و غذا) را دربرگیرد. از آنجا که وضعیت هریک از این ۱۰ سیستم در هر شهر منحصربهفرد است، برنامهی هر شهر نیز متفاوت خواهد بود، اما مهم آن است که شهرها پس از تعیین اهداف و شاخصهای عملیاتی، میزان پیشرفت خود را در جهت افزایش تابآوری بهصورت مستمر ارزیابی و پایش کنند.
برگرفته از یادداشت «چرا در نظر گرفتن شهرها بهعنوان جزئی از طبیعت، در مبارزه با تغییرات اقلیمی کلیدی است» در وبسایت بلومبرگ (CityLab) - ترجمهی ریحانه حسینی
@CharTabaqeh
Post #3310
405