🔺اتوبوس رایگان: مسأله‌ی کیفیت

رایگان‌سازی استفاده از حمل‌ونقل عمومی، تجربه‌ای بی‌مانند نیست و شهرهای مختلف در دنیا، از بانکوک و کوالالامپور و دهلی‌نو گرفته تا آگزبورگ و کانزاس و بوستون، تجربه‌های مشابهی داشته‌اند و استفاده از حمل‌ونقل عمومی را در تمامی مسیرها یا در برخی محدوده‌ها برای عموم شهروندان رایگان کرده‌اند. علاوه بر این، رایگان‌سازی حمل‌ونقل عمومی در سطح ملی نیز تاکنون در کشورهایی نظیر لوگزامبورگ (از سال ۲۰۲۰) و مالت (از سال ۲۰۲۲) رخ داده است.
بنابراین تجربه‌ی مشهد در رایگان‌سازی اتوبوس‌ها (در مسیرها و محدوده‌های خاص) نخستین تجربه نبوده و مزایا و معایب تجربه‌های مشابه سایر شهرها در این زمینه قابل‌مطالعه است.
نکته‌ی مهم در تجربه‌های مشابه، توجه توأمان به ارتقای کیفیت حمل‌ونقل عمومی، در کنار سیاست‌های قیمت‌گذاری آن است. بنابراین، اگر تصمیم‌گیری درباره‌ی رایگان کردن حمل‌ونقل عمومی، که آثار آن در برقراری عدالت اجتماعی به‌نفع اقشار کم‌برخوردار قابل‌کتمان نیست، با ارتقای کمی و کیفی خدمات‌رسانی حمل‌ونقل عمومی همراه شود و «اتوبوس‌سواری» از یک انتخاب اجباری، به یک گزینه‌ی مطلوب برای شهروندان تبدیل شود، می‌توان به گسترش تنوع اقشار استفاده‌کننده از آن و کاهش اتکا به حمل‌ونقل شخصی امیدوار بود.
تغییرات و اصلاحاتی از جمله زمان‌بندی دقیق و قابل‌اتکای سرویس‌دهی، مدیریت تعداد مسافران و جلوگیری از ازدحام در هر وسیله، زیباسازی ظاهری ناوگان، گسترش تجهیزات آن‌ها نظیر تهویه‌ی هوا، گسترش امکانات آن‌ها نظیر دسترسی به اینترنت، از جمله عواملی هستند که می‌توانند به گسترش استفاده از حمل‌ونقل همگانی توسط عموم شهروندان کمک کند.
@CharTabaqeh