🔺از مشهد به شیراز: تکرار نکنید

نزدیک به سی سال پس از آغاز مداخله‌های اقتدارگرایانه در مرکز شهر مشهد، آن‌چه در این‌جا باقی مانده، حرمی است محصور در میان تخت‌های خالی در هتل‌های چندستاره و واحدهای خالی در مجتمع‌های تجاری؛ حرمی محصور در یک بافت نیمه‌کاره‌ی بی‌ریشه.
نتیجه‌ی عیانِ سی سال مداخله‌های ضدشهری در مشهد این است: کوچ اجباری شهروندان، کاهش نظارت اجتماعی و وقوع انواع بزهکاری‌های کم‌سابقه. رفتارهایی که پیش‌تر در دوران پهلوی، به‌احترام حرم مطهر در فاصله‌ای دورتر رخ می‌داده، اکنون به نزدیک‌ترین فاصله نسبت به حرم رسیده است.

فهم زمینه‌ی طراحی و تناسب راه‌حل‌های طراحانه با درون‌مایه‌ی بافت، اصلی اساسی بوده که طی سال‌ها، آگاهانه یا ناآگاهانه، توسط طراحان و مجریان نادیده گرفته شده و اکنون پس از سی سال، با آشکار شدن خسارت‌های غیرقابل‌جبران، مشهد راه‌حلی دیگر را برگزیده است؛ راه‌حلی زمینه‌گرایانه‌تر که بر مبنای زندگیِ شهریِ مشهد بنا شده و سعی در پیش‌گیری از خسارت‌های بیشتر دارد. شیراز اکنون فرصت دارد تا پیش از آن‌که خسارت‌های جبران‌ناپذیر بیشتر شود، به جست‌وجوی راه‌حل‌های متناسب با زمینه بپردازد.

شیرازِ امروز، مشهدِ دیروز است، اما شیرازِ فردا می‌تواند مشهدِ امروز نباشد. این روزها، پیامی مستمر از مشهد به شیراز روانه می‌شود: عاقبت ما را ببینید و اشتباهات ما را تکرار نکنید.
@CharTabaqeh