🔺حرم و شهر: مردم‌واری آستان مقدس
تنیدگی حرم شاهچراغ با بافت اجتماعی پیرامونش چنان بوده که ابعاد کالبدی حرم و بافت را هم تحت تأثیر می‌گذاشته و نمودی از «مردم‌واری» -همچنان که در منش آن بزرگوار بوده- در مقیاس معماری بنای حرم و سازمان فضایی بافت پیرامونش جریان داشته است. مجاورین حرم و رهگذران، از نقاط مختلف بافت پیرامون حرم، به آستان مقدسش دید داشته و از دور به ایشان سلامی داده و عرض ارادتی می‌کردند. حتی هر کدام از مسافران، با ورود از دروازه‌های شهر، قبل از هر چیز به حرم مطهر دید داشتند. و یا اینکه عبور عابرین از کوچه‌پس‌کوچه‌های بافت پیرامون حرم به منظور انجام امور روزانه‌شان، توفیق زیارت را هم به‌عنوان امری روزمره و دائمی به آن‌ها می‌داد.
تغییرات مقتدرانه‌ی کالبدی در بافت پیرامون حرم، باعث ایجاد شکاف اجتماعی بین مردم و آستان مقدس و تضییع این مردم‌واری شهرسازانه و معمارانه -که با توجه به سلوک زندگی آن حضرت، معنادار است- می‌شود. احداث صحن‌های گسترده پیرامون مضجع شریف ایشان، ارتباط بصری مجاورین و رهگذران را از بین برده و دیگر آن ارتباط همیشگی با آستان مقدس درک نمی‌شود. تخریب گسترده‌ی معابر بافت پیرامون و بن‌بست شدن آن‌ها و ایجاد خیابان‌هایی به مقصد حرم، آن زیارت‌های روزمره را از بین خواهد برد و تنها زمانی می‌توان به آن آستان عرض ارادت کرد که به مقصد حرم از این مسیرها استفاده شود.
@CharTabaqeh
Post #3124
658