🔺غیررسمیت ۱۷: قدرت زبان
زبان بسیار قدرت‌مند است، زیرا می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای عادی‌سازی نظام قدرت مورد استفاده قرار گیرد. واژه‌ها گفتمان خاصی از قدرت را تثبیت می‌کنند و سایر گزینه‌های واقعیت را نامشروع جلوه می‌دهند.
در دوگانه‌ی سکونت‌گاه‌های «رسمی» و «غیررسمی»، نابخردی و عدم‌برنامه‌ریزی سکونت‌گاه‌های غیررسمی در مقابل نوعی از خردمندی و برنامه‌ریزی عقلایی سکونت‌گاه‌های رسمی قرار می‌گیرد. این عقلانیتِ تضمین شده توسط ساختار قدرت و نهادهای مورد تأیید آن، یعنی حرفه‌مندان و دانشگاهیان، و مشروعیت آن در نگاه عامه‌ی مردم، موجب ارجحیت رسمی بر غیررسمی می‌شود.
مقایسه‌ی میان دو بافت غیررسمی و رسمی بندر کُنگ در مواجهه با جریان رواناب نشان می‌دهد که قطعه‌بندی و شبکه‌ی معابر در بافت خودرو و غیررسمی با بهره‌گیری از تجربه‌ی بومی و زیسته‌ی مردم شکل گرفته و با مسیر رواناب انطباق دارد، اما در طراحی و آماده‌سازی تنها سکونت‌گاه طراحی شده‌ی بندر کُنگ که محصول شهرسازی عقلایی، دانشگاهی و دست‌پخت مهندسان مشاور و مدیران شهری است، توجهی به مسیرهای رواناب نشده و این مسیرها از بین خیابان‌ها و خانه‌های محله می‌گذرد.
برداشتی از مقاله‌ی از غیررسمیِ خردمندانه تا رسمیِ (غیر)عقلایی - نوشته‌ی زنده‌یاد اشکان رضوانی نراقی - فصلنامه‌ی آبادی، شماره‌ی ۸۳ و ۸۴، صفحات ۲۲۲ تا ۲۳۱
@CharTabaqeh
Post #3020
403