🔺غیررسمیت ۱۶: کج‌کارکردی سیستم

سکونت‌گاه‌های غیررسمی بیش از آن‌که ناشی از کج‌کارکردی طرح‌های شهری و منطقه‌ای باشد، ناشی از کج‌کارکردی سیستم برنامه‌ریزی‌ای است که کل اقتصاد، برنامه‌ها و بخش‌ها را در بر می‌گیرد. بی‌توجهی به مسائل اقتصادی، ژئوپولتیک، ژئواکونومیک، کم‌آبی موجب پدیدار شدن اسکان غیررسمی می‌شود.
در ایران کمتر شهر بزرگی است که با مسأله‌ی حاشیه‌نشینی مواجه نباشد و بر اساس آمار غیردقیق، بالغ بر ۱۴ تا ۱۵ میلیون نفر از مردم ایران در حواشی شهرها زندگی می‌کنند. این افراد هم ملت ایران هستند و از همه‌ی حقوقی که (برای مثال) ساکنان ولنجک دارند، برخوردارند. بعضی از حاشیه‌نشینان انسان‌های مولدی هستند؛ در کارخانه‌ها کار می‌کنند؛ ایشان تولیدکننده‌اند، اما بهره‌ای که از مکان و از فضا می‌گیرند، مانند دیگران نیست. هیچ دلیلی ندارد که آن‌ها ذی‌نفعان توسعه‌ی شهر و کشور نباشند و الزاماً آدم‌هایی که جای دیگر زندگی می‌کنند، نفع ببرند.

برداشتی از مصاحبه‌ی دکتر محمدحسین شریف‌زادگان، اقتصاددان و وزیر رفاه دولت هشتم - فصلنامه‌ی آبادی، شماره‌ی ۸۳ و ۸۴، صفحات ۱۸۲ تا ۲۰۱
@CharTabaqeh