🔺غیررسمیت ۱۴: منتفعان غیررسمیت
«ایران برای حل مشکل سکونت‌گاه‌های غیررسمی از یک بانک وام گرفته است.»
فضای غیررسمی منتفعانی دارد از جمله دولت، بانک جهانی، مشاوران و بسازبفروش‌ها و گاهاً زمین‌داران قدیمی ساکن در این مناطق، و متضررانی دارد مانند فقرای شهری، مستأجران و حتی قشر متوسط شهری. راه‌حل‌های مرسوم برای این فضاها که معمولاً عناوین توانمندسازی، نوسازی، بهسازی یا بازآفرینی به خود می‌گیرند، شاید در نگاه اول مفید و ضروری باشند، اما در واقعیت چندین نیرو را منتفع می‌سازند: اول، از طریق این اقدامات، دولت جایگاهش را به‌عنوان خیر مطلق و دولت خدمت‌رسان تثبیت می‌کند، در حالی‌که کارش صرفاً بازتولید وضع فعلی است؛ دوم، بانک جهانی که تغییرات مورد نظر خود برای چرخش سرمایه در سطح جهان یا به عبارتی دیگر «شهری شدن سرمایه» را پیش می‌برد و در نتیجه، در کشورهایی چون ایران، زمین و ملک به کالاهایی برای کسب سود تبدیل می‌شود و با به وجود آمدن حباب‌هایی در آن بازارها، قیمت‌ها بدون ارتباط با تقاضای بازار به صورت شتابانی رشد می‌کنند؛ سوم، مشاوران که از قِبل پروژه‌های مطالعه و ساخت‌وساز سودهای کلان نصیبشان می‌شود و در عین حال چون دارای جایگاه متخصص هستند، باعث پذیرش و توجیه عمومی این پروژه‌ها نیز می‌شوند.
برداشتی از مقاله‌ی دولت، فضا، جهان: نگاهی انتقادی به پروژه‌های توانمندسازی و بهسازی انجام شده با همکاری بانک جهانی - نوشته‌ی همن حاجی‌میرزایی - فصلنامه‌ی آبادی، شماره‌ی ۸۳ و ۸۴، صفحات ۱۶۸ تا ۱۸۱
@CharTabaqeh
Post #3013
557