🔺غیررسمیت ۱۲: بازتولید آسیب‌پذیری
در بسیاری از شهرهای جهان، فرودستان یا به‌واسطه‌ی تهی‌دستی یا ملیت یا قومیت‌شان، تنها در زمین‌هایی که به دلیل در معرض خطر بودن خواهانی ندارد، مانند زمین‌های واقع در شیب زیاد یا در حاشیه‌ی رودخانه‌ها، جایی برای زیست پیدا می‌کنند. شرایط آسیب‌پذیری در این سکونت‌گاه‌ها بیش از هر چیز، برساخته‌ی نیروهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است و همین نیروها حتی پس از وقوع سوانح نیز با شدت و سرعت در کار بوده و آسیب‌پذیری را بازتولید یا تشدید می‌کنند.
در محتوای برنامه‌های بازسازی، اشاره‌ای به ساکنان سکونت‌گاه‌های غیررسمی نمی‌شود و این سکوت را می‌توان به «مجوزی رسمی برای ندیدن» تعبیر کرد. گاهی داستان از نادیده گرفتن هم فراتر می‌رود؛ طبیعت به‌جای بولدوز کاری می‌کند که برخی مسئولان سال‌ها منتظر آن بودند و فرصتی برای خلاص شدن از دست سکونت‌گاه‌های غیررسمی و جلوگیری از بازسازی و بازگشتن مردم فراهم می‌آورد.
بدون به‌رسمیت شناختن حق اقامت و امنیت در محل سکونت به‌ویژه برای ساکنان اسکان غیررسمی موجود و مستأجران تهی‌دست، سیاست‌ها و برنامه‌های بازسازی کماکان به تولید و بازتولید اسکان غیررسمی و آسیب‌پذیری در برابر سوانح تداوم بخشیده و به توسعه‌ی ناعادلانه‌ی شهری دامن می‌زند.
برداشتی از مقاله‌ی بازتولید سکونت غیررسمی در بازسازی پس از سوانح - نوشته‌ی مژگان طاهری تفتی - فصلنامه‌ی آبادی، شماره‌ی ۸۳ و ۸۴، صفحات ۱۲۸ تا ۱۳۵
@CharTabaqeh
Post #3009
410