🔺غیررسمیت ۳: برداشت چهارم
در مقاله‌ی کالین مک‌فارلن، شهرپژوه و استاد جغرافیای شهری دانشگاه دورهام انگلیس، چهار برداشت از دوگانه‌ی رسمیت-غیررسمیت ارائه شده است. نخستین برداشت متأثر از تمایز فضایی میان رسمیت و غیررسمیت است، آن‌جا که زاغه‌های خارج از محدوده‌ی قانونی شهر، غیررسمی تلقی می‌شوند. برداشت دوم بر مبنای القای سازمان‌یافتگی رسمیت و سازمان‌نیافتگی غیررسمیت شکل گرفته و این ایده را دنبال می‌کند که نیروی کار غیررسمی، سازمان‌نیافته و مهارنشدنی است، در حالی‌که نیروی کار غیررسمیت نیز سازمان‌یافته و منضبط است، ولی دچار نابرابری‌های ساختاری شده است. برداشت سوم از این دوگانه نوعی ابزار دولتی برای سازمان‌دهی شرایط است. دولت با تعیین حدود رسمی و غیررسمی شروع به دخالت در شرایط می‌کند، اما همواره در معرض این نقد قرار دارد که چنین مشروعیتی را چگونه به دست آورده است. برای نمونه، چگونه ساخت‌وسازهای غیرقانونی حاشیه‌نشینان جرم تلقی می‌شود، اما تغییراتی که توسط دولت در برخی زمین‌ها اعمال می‌شود، رسمی و قانونی است.
علاوه بر این سه برداشت، چهارمین و جدیدترین دیدگاه، غیررسمیت را ارزشی مذاکره‌پذیر می‌داند. برای مثال، در نظر گرفتن زاغه‌ها به‌عنوان منشأ آزار و آلودگی فضاهای عمومی، به نوعی از مواجهه با آن‌ها منجر می‌شود، اما هنگامی که زاغه‌ها را به‌عنوان محل‌هایی شناسایی کنیم که دولت نتوانسته به آن‌ها خدمات کافی و لازم ارائه کند، شیوه‌ی مواجهه با آن‌ها کاملاً تغییر می‌یابد.
برداشتی از مقاله‌ی بازاندیشی غیررسمیت - ترجمه‌ی محمد باقری رهنانی - فصلنامه‌ی آبادی، شماره‌ی ۸۳ و ۸۴، صفحات ۲۲ تا ۳۵
@CharTabaqeh
Post #2991
413