جهان کودک امروز را بشناسیم

🟢یکی از نکات قابل‌توجه جشنواره امسال، حضور پررنگ کودکان و نوجوانان در فرایند برگزاری جشنواره است؛ حضوری که فقط به تماشای فیلم‌ها محدود نمی‌شود. بچه‌ها در نقش‌های مختلفی مانند خبرنگار، عکاس و منتقد حضور دارند، فیلم‌ها را می‌بینند و درباره آن‌ها حرف می‌زنند. شاید در نگاه اول، این اتفاق بخشی از برنامه‌های جانبی یک جشنواره به نظر برسد، اما در واقع می‌تواند یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن باشد؛ اینکه کودکان و نوجوانان درباره آثاری که برای خودشان ساخته شده، نظر می‌دهند و از زاویه نگاه خودشان درباره فیلم‌ها صحبت می‌کنند. این حضور ازاین‌جهت اهمیت دارد که سینمای کودک‌ونوجوان، بدون شناخت مخاطبش نمی‌تواند مسیر درستی پیدا کند. سال‌ها درباره ضرورت توجه به کودکان و نوجوانان به‌عنوان مخاطبان اصلی این سینما صحبت شده، اما بخشی از این توجه باید در شنیدن صدای خود آن‌ها اتفاق بیفتد. اینکه یک کودک از یک فیلم چه می‌فهمد، کدام شخصیت را دوست دارد، چه چیزی برایش جذاب یا خسته‌کننده است و چه تصویری از دنیای خودش را در یک اثر سینمایی می‌بیند، پرسش‌هایی است که شاید پاسخ آن‌ها را بهتر از هر پژوهش یا تحلیل دیگری بتوان در گفت‌وگو با خود بچه‌ها پیدا کرد. 
 
🟢کودک امروز هم مانند هر نسل دیگری، جهان خودش را دارد؛ دغدغه‌ها، ترس‌ها، علاقه‌مندی‌ها و حتی نوع شوخی و ارتباطش با دیگران با نسل‌های قبل متفاوت است؛ بنابراین ساخت فیلم برای کودکان، صرفاً به معنای انتخاب یک داستان کودکانه یا قراردادن چند شخصیت کودک در یک فیلم نیست. فیلم‌ساز باید بداند کودک امروز چگونه فکر می‌کند، چه چیز‌هایی برایش مسئله است و جهان اطرافش را چگونه می‌بیند. درست از همین‌جا می‌توان به یکی از مسائل مهم سینمای کودک‌ونوجوان امروز رسید: فاصله میان سازنده و مخاطب. نگاهی به دهه‌های گذشته، به‌ویژه دهه‌های هفتاد و هشتاد، نشان می‌دهد سینمای کودک‌ونوجوان در مقاطعی توانست ارتباط قابل‌توجهی با مخاطبان خود برقرار کند. بخشی از این موفقیت را می‌توان در شناخت سازندگان آن دوره از دنیای کودک جست‌وجو کرد. فیلم‌سازانی که برای کودکان فیلم می‌ساختند، تلاش می‌کردند جهان آن‌ها را بشناسند و داستانشان را از دل همان جهان بیرون بکشند. به همین دلیل، کودک در آن فیلم‌ها صرفاً یک مخاطب فرضی نبود؛ شخصیت، دغدغه و جهان او در مرکز روایت قرار داشت.  امروز نیز شاید یکی از نیاز‌های جدی سینمای کودک‌ونوجوان، بازگشت به همین نقطه باشد؛ نه به معنای تکرار فیلم‌ها و الگو‌های گذشته، بلکه به معنای دوباره نزدیک‌شدن به مخاطب. کودک امروز با کودکی دو یا سه دهه قبل تفاوت دارد و طبیعتاً فیلم او نیز باید متناسب با همین تغییرات ساخته شود. شناخت این نسل، بدون شنیدن صدای خودش ممکن نیست و حضور بچه‌ها در جشنواره می‌تواند از همین منظر اهمیت پیدا کند. 

#جشنواره_فیلم_کودک_و_نوجوان_۳۸ام

FarhikhteganOnline.ir

روبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروش‌پلاس

برای عضویت در کانال چارسوفرهنگ روی این لینک بزنید