پاییز تهران، بهترین پاییز ایرانه
🟢با ظهر چند ساعتی فاصله داریم. تازه پایش را به بوستان گذاشته و هنوز خبری از جمعیت مشائیون نیست. دو سه نفری دور او را گرفتهاند و هرازچندگاهی در گوش استاد سؤالی را با صدای بلند میگویند. شفیعیکدکنی هم پاسخهایش کوتاه است، بهقدر کفایت، نه یک کلمه بیشتر و نه کمتر. حتی شنیدنش هم بهقدر کفایت شده. نه یک کلام بیشتر و نه یک کلام کمتر. قدم را صاف بر میدارد، درست در راستای بدن. دست را پشت کمر گره کرده. هوا چندان سرد نیست؛ اما استاد ژاکتی سرمهایرنگ به تن کرده با یک شلوار جین که رنگش در میان جینها روشن محسوب میشود.
🟢عینک بر چشم ندارد. سمعک هم نمیزند. با این احوالات اما تا به ما میرسد بدون آنکه پیش از آن ما را دیده باشد، سلامی بلند میکند. تا دم گوشش میگوییم دانشجوییم، میپرسد کدام دانشگاه و اسممان را میپرسد و بعد هم تکرار میکند: «ماشاءالله ماشاءالله» طوری «ما»ی ماشاءالله را درشت تلفظ میکند که واقعاً آدم سر صبح فکر میکند آقاتختیای بوده و کولایف روس را زمین زده.
🟢انگار ما را در راهروی دانشگاه دیده و چند سالی میشود دانشجویش هستیم. پشت سر استاد راه میافتیم. کمکم به جمعیت اضافه میشود و هر کس که نزدیک میآید و در چندقدمی استاد قرار میگیرد یا شفیعیکدکنی برایش آغوش باز میکند و یا از همان ترکیب معجزهآسای «ب» و «ه» و آن «ما»ی درشت ماشاءالله استفاده میکند یا میگوید «چشم ما روشن.»
🟢یکی از همراهان استاد کنار گوشش میگوید: «پاییز را میشود با تمام وجود احساس کرد.»، استاد میگوید: «بله. پاییز تهران واقعاً بهترین پاییز ایرانه.» قدری مکث میکند و ادامه میدهد: «هیچ جای ایران پاییزش بهخوبی تهران نیست» دختر جوانی که بعید است سنش به سی رسیده باشد، کنار استاد میرود و میگوید: «کوچهباغهای نیشابور پاییزش به این قشنگی نیست؟» شفیعی تا کلمه نیشابور را میشنود، میخندد: «اونجاها پاییزش به نشاط تهران نیست... پاییز تهران کاملاً متشخص و ممتازه. پاییز در اغلب شهرها غمانگیز است؛ اما در تهران اینطور نیست.» قدری تأمل میکند و ادامه میدهد: «شهریار یک غزلی داره، اینجور شروع میشه که «خراب از باد پاییز خمارانگیز تهرانم...» غزل قشنگیه.»
🟢کسی میپرسد: «شهریار را تهران هم دیده بودید؟»، پاسخ میدهد: «شهریار رو...تهران هم دیده بودم. در خانه سایه» حالا که خاطرات خوش وسط آمده، جلو میرویم و سؤالمان را از او میپرسیم.
📌متن کامل؛ ایران سربلند و مستقل میماند
FarhikhteganOnline.ir
روبیکا | اینستاگرام | بله | تلگرام | توییتر | سروشپلاس
برای عضویت در کانال چارسوفرهنگ روی این لینک بزنید
Post #3536
97
چارسو فرهنگ (جدید) ایران سربلند و مستقل میماند گپوگفت با استاد شفیعیکدکنی، چراغ روشن زبان فارسی که در آستانه ۸۷ سالگی پر شورتر از همیشه از میهن میگویند 🟢سرش را جلو میآورد تا صدایم را بشنود. «شما برای بچههای ادبیات با کلاسهایتان همیشه پناه بودید. آینده ادبیات ایران را…