‍ #سید_مقاومت

بعضی انسان‌ها وقتی می‌روند، فقط یک صندلی خالی نمی‌ماند؛ یک فصل از تاریخ ورق می‌خورد.

۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، بیروت شاهد پایان زندگی مردی بود که بیش از سه دهه، یکی از چهره‌های محوری تاریخ معاصر لبنان و منطقه بود؛ سیدحسن نصرالله.

او در سال ۱۹۹۲ رهبری حزب‌الله را برعهده گرفت؛ سال‌هایی که لبنان، از جنوب اشغال‌شده تا جنگ ۲۰۰۶ و سپس بحران‌های منطقه‌ای، یکی پس از دیگری دوره‌های دشواری را پشت سر گذاشت.
اما برای شناخت نصرالله، شاید نباید از سیاست آغاز کرد.
باید از انسان آغاز کرد؛
از مردی که در حافظه هوادارانش با تواضع، زبان صمیمی، ارتباط با خانواده‌ها و حضور پررنگ در میان مردم شناخته می‌شد؛
و بعد به رهبری رسید که نامش با یکی از مهم‌ترین فصل‌های تاریخ لبنان گره خورد.

سال ۲۰۰۰، خروج نیروهای اسرائیلی از جنوب لبنان، نقطه عطفی در تاریخ مقاومت لبنان شد.
سال ۲۰۰۶، جنگ ۳۴ روزه، بار دیگر لبنان را در مرکز یکی از بزرگ‌ترین رویارویی‌های منطقه قرار داد.
و از ۲۰۱۱ به بعد، حضور حزب‌الله در جنگ سوریه، نقش نصرالله را از تحولات لبنان فراتر برد و او را به یکی از چهره‌های تعیین‌کننده معادلات منطقه‌ای تبدیل کرد.

در همه این سال‌ها، موافقان و مخالفانش دو تصویر متفاوت از او ساختند.

برای هوادارانش، سید مقاومت بود؛ نماد ایستادگی و فداکاری.

برای منتقدانش، رهبر حزبی بود که قدرت نظامی و سیاسی آن، مسئله حاکمیت دولت لبنان و رابطه این کشور با بازیگران منطقه‌ای را به یکی از مهم‌ترین مناقشات سیاسی لبنان تبدیل کرد.

و شاید همین دوگانگی، نشان می‌دهد که چرا نام او را نمی‌توان به‌سادگی از تاریخ معاصر لبنان جدا کرد.

۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، حمله اسرائیل به ضاحیه جنوبی بیروت، به زندگی نصرالله پایان داد و حزب‌الله روز بعد مرگ او را تأیید کرد.

اما مرگ یک رهبر، لزوماً پایان یک روایت نیست.

روایت‌ها گاهی در خاطره مردم ادامه پیدا می‌کنند؛
در عکس‌های خانوادگی،
در صدای یک سخنرانی،
در یاد فرزندانی که پدرانشان را از دست داده‌اند،
در شهری که سال‌ها جنگ را دیده،
و در نسلی که می‌خواهد بداند چرا تاریخ سرزمینش چنین مسیری را طی کرد.

از همین رو، سالگرد نصرالله فقط یادآوری نام یک فرد نیست؛ فرصتی است برای بازخوانی لبنان، مقاومت، فداکاری، سیاست، حاکمیت و نسبت پیچیده انسان با تاریخ.


🌹 کانال مردمی چاپشلو خبر 🌹
@Chapeshloo