#امید

در این روزگار سخت، وقتی سفره‌ها کوچک‌تر می‌شوند و دل‌ها پر از نگرانی، همه می‌دانیم که فشار اقتصادی روی دوش ملت سنگینی می‌کند. خدا کند آن بالایی‌ها عقل درست حسابی پیدا کنند و تصمیمی بگیرند که به نفع مردم باشد، نه به ضررشان.

اما در این میان، بیش از همه دل ما برای جوان‌ها می‌سوزد؛ همان‌ها که امید آینده‌اند. به قول یکی از استادان بزرگ: «خدا کند جوانی ناامید نشود و از کشور برود، چون آن وقت نه فقط یک نفس بلکه یک آینده از دست رفته است».

امروز بیش از هر زمان دیگری باید دست مردم را گرفت، باید به جوان‌ها امید داد، باید کاری کرد که هیچ‌کس حس نکند تنهاست. این ملت شایسته‌ی آرامش و آسایش است، نه اضطراب و بی‌پناهی.

ان‌شاءالله خدا خودش دست مردم را بگیرد، دل‌ها را آرام کند و راهی روشن جلوی پای این نسل بگذارد. چون اگر امید بماند، هیچ سختی نمی‌تواند ما را زمین بزند.