معلق ماندن به مدت طولانی در فضا که شرایط بی‌وزنی در آن حکمفرماست، خیلی لذت‎بخش به نظر می‏‌رسد، اما به مرور زمان باعث تراکم استخوان‌‏ها شده و ماهیچه‎های بدن هم به مرور ضعیف می‏‌شوند. ساعت بیولوژیک بدن به هم می‌‏ریزد، چون فرد در طول یک شبانه روز، 15 بار طلوع و غروب خورشید را می‌بیند؛ به این دلیل که ایستگاه فضایی هر 90 دقیقه یک بار به دور زمین می‌چرخد.

حال تصور کنید برای حدود 200 روز چیزی به نام وزن را که روی زمین هر روز با آن سروکار دارید، از یاد ببرید و حتی روی پایتان نایستید و مدام شناور باشید؛ این تغییرات باعث می‌‎شود بعد از قرارگیری در شرایط جاذبه زمین، مدتی زمان ببرد تا فضانورد دوباره به تعادل اولیه بازگردد.

بدین ترتیب فضانوردان بعد از بازگشت به زمین باید همانند بچه‎ها راه رفتن را دوباره یاد بگیرند.

🆔@CFUphysics