تفسیر بیتی از سعدی
همای بر همه مرغان از آن شرف دارد
که استخوان خورد و جان نیازارد
سعدی در این بیت بزرگی و شرافت را در «آزار نرساندن» می‌بیند. هما بر دیگر پرندگان برتری دارد، نه فقط به خاطر جایگاهش بلکه از آن جهت که برای سیر کردن خود جانی را نمی‌گیرد و آزاری به موجودی نمی‌رساند.
چه درس بزرگی برای زندگی کردن ما انسان‌هاست.
بزرگی واقعی به قدرت ثروت مقام و بلند بودن صدا نیست؛ به این است که بتوانی قوی باشی اما ضعیف‌تر از خودت را نیازاری؛ بتوانی ببخشی بی‌آنکه منت بگذاری؛ و بتوانی از کنار دل و جان دیگران بگذری بدون اینکه زخمی بر دل وجان کسی بگذاری.
گاهی شریف‌ترین انسان‌ها همان‌هایی هستند که بی‌سروصدا زندگی می‌کنند لقمه‌ای پاک می‌خورند دل کسی را نمی‌شکنند و از حضورشان جز آرامش چیزی نصیب دیگران نمی‌شود.
بزرگی یعنی زندگی کنی. اما زندگی دیگران را تلخ نکنی. به نقل از کتاب متون وادب فارسی. رادمهر