با سلام واحترام

مدتی است که صدای کلیک‌ها و هیاهوی کدهای ما در راهروهای دانشکده خاموش شده است. اما این سکوت، نه از سر بی‌تفاوتی، که از سنگینی بغضی بود که بر فضای دانشگاه سایه افکنده بود.
تاسف واژه کوچکی است برای جانهایی که به ناحق از دست رفتند.
خانواده‌هایی که داغدار شدند و جای خالی عزیزانشان با هیچ تسلیتی پر نمی‌شود.
ما سوگوارِ تمام جان‌های عزیزی هستیم که در وقایع اخیر از دست رفتند؛ عزیزانی که هر کدام امیدی برای این خاک بودند.
یادشان گرامی 🖤🥀