#زیست_شناسی_جانوری
2⃣ مهاجرتهای فصلی با کمک زمان درونی – پروانهها، پرندگان، نهنگها
»»» مهاجرتهای فصلی، یکی از نمودهای بارز هماهنگی رفتار جانوران با ریتمهای زیستی است. در بسیاری از گونهها، شروع مهاجرت، مسیر حرکت و زمان توقف، نه بهصورت تصادفی، بلکه بهکمک ساعتهای درونی و نشانههای محیطی چون طول روز، دمای هوا و شدت تابش خورشید تعیین میشود.
🦋 پروانه مونارک (Danaus plexippus) یکی از نمونههای برجسته در این زمینه است. این حشره با وجود اندازهی کوچک خود، مهاجرتی چند هزار کیلومتری از کانادا به جنگلهای مکزیک انجام میدهد و این مسیر را با دقت تکرار میکند؛ حتی اگر نسل جدیدی از پروانهها مهاجرت را آغاز کرده باشند.
🕊در پرندگان مهاجر، همچون لکلکها و پرستوها، ساعت زیستی در ترکیب با حس جهتیابی مغناطیسی و بینایی ستارهای، الگویی دقیق برای حرکت و استراحت فراهم میسازد. نهنگهای خاکستری نیز در پاسخ به تغییرات دمایی، مسیرهایی طولانی را میان مناطق تغذیه در شمال و نواحی زادآوری در جنوب طی میکنند.
»»» این الگوهای مهاجرتی، اغلب در نتیجهی همزمانی دقیق میان سیگنالهای محیطی و درونی، در قالب ریتمهای سالانه یا فصلی، به شکلی منظم و هدفمند انجام میشوند.
✍🏻 خانم نظری کیان
✨ طبیعت شگفت انگیز است 👇🏻
📨 کانال انجمن علمی زیست شناسی
سلولی و مولکولی پیام نور دزفول
🔵 تلگرام
🟠 ایتا
🔴 شنوتو
🟣 اینستاگرام
🟣 پادکست Cellsistence
Post #370
32