به نظرم کتابهایی که
ساکت، عمیق، پر از فکر کردن بعد از هر صفحه. معمولاً رنگ‌شان خاکستری یا آبیِ سرد است، پر از خلوت، خاطره، برف، اتاق ساکت، چای داغ و جمله‌هایی که باید چند بار خوانده شوند. کتاب‌های فلسفی یا رمان‌های تأملی خیلی وقت‌ها وایب زمستونی دارن