#ادبیاتفاخر
رندی در زهد و کفر در ایمان
ظلمت در نور و خیر در شر زد
پس از سنایی اصطلاحات «رند» و «رندی» را در شعرهای عطار و سعدی و دیگران از جمله در گلشن راز شبستری میتوان دید. اما حافظ است که بیش از همه «رند» و ""رندی"" را در میان آورده و در ارتباط با انسانشناسی عرفانی خویش آن را تبدیل به مفهومي اساسی کردهاست. با واردشدن در مفهوم رندی به قلمرو نظریهی اخلاقی و رفتاري حافظ میرسیم و سفارشهای او در این باب که بر اساس وضع بنيادي ازلی و جایگاه و نقش انسان در هستی، چه گونه میباید زیست. حافظ زندگی رندانه را سفارش میکند. بنابراین، پیگیری مفهوم رندی در دستگاه اندیشگی او همچون مفهوم بنيادي آن در قلمرو اخلاق و رفتار برای فهم جهان اندیشهی او اهمیت اساسی دارد. پس باید دید که مفهوم رندی در آن دستگاه کجا قرار میگیرد و با دیگر پارههای آن چه روابط منطقی دارد. مفهومهای رند و رندی را هم همچون تمامی مفهومها و شخصوارههای نمادین در شعر حافظ میباید در پرتو ساختار جهان و جهانبینی او دریافت در آن هر چيزي پيوسته اشاره به رویداد ازلی و سرنمونِ خود در آن دارد. در مورد رندی نیز سرنمونِ آن را در رویدادِ ازلی میبینیم:
مرا روز ازل کاری به جز رندی نفرمودند
هر آن قسمت که آنجا رفت از آن افزون نخواهدشد
یا:
آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر
کاین سابقهی پیشین تا روز پسین باشد
یا:
عیبام مکن به رندی و بدنامی ای حکیم
کاین بود سرنوشت از دیوان قسمتام
عرفان و رندی در شعر حافظ، داريوش آشوری- ص۲۹۲
💎🌐 @CE7EN
Post #46031
519
- ❤ 8
- 👏 1