« من پر از نورم و شن.
و پر از دار و درخت.
اگر تو به دیدن من بیایی، پشت هیچ پرده‌ای پنهان نخواهم شد.
من تمام تنم آینه‌ی احساس توست.

دوست داشتن تو، مثل باران است.
بی‌دلیل می‌بارد،
بی‌وقفه،
و بی‌آن‌که بخواهد چیزی جز تازگی و سبزی به جا بگذارد.

تو آن سمت روشن منی،
آن آبیِ بی‌کران.
و هر بار که به تو فکر می‌کنم،
جهان دوباره تازه می‌شود.🤍»
• سهراب سپهری