تصور کن وسط طوفان گیر افتادی. برج مراقبت فرمول قطعیِ نجات رو برات می‌فرسته، اما تو به جای تشکر، بی‌سیم رو قطع می‌کنی و هواپیما رو می‌بری تو دلِ مرگ! چرا؟ فقط چون از آدمی که اون فرمول رو فرستاده خوشت نمیاد!

عجیبه؟ شاید. اما واقعیت اینه که مغز ما هر روز تو محیط کار و رابطه‌هامون، دقیقاً داره همین کار رو می‌کنه!

ما با یک سیستم‌عاملِ ۲۵۰ هزار ساله‌ی غارنشینی، نشستیم پشت فرمونِ زندگی مدرن. راهکارهای عالی رو دور می‌ندازیم فقط چون «خودمون» کشفشون نکردیم، توهم می‌زنیم که همه مثل ما فکر می‌کنن، و وقتی هم که با سر می‌خوریم زمین، همه‌چیز رو می‌ندازیم گردنِ بدشانسی و روزگار!

تو قسمت سیزدهم کست‌این، قراره ببینیم این زنجیره‌ی مرگبارِ تعصبات قبیله‌ای، چطور ما رو به زاویه‌ی کور می‌بره و بدون اینکه بفهمیم، باعث سقوطمون می‌شه.

اگه می‌خوای این دکمه‌ی خودتخریبیِ مغزت رو بشناسی و برای همیشه خاموشش کنی، جواب تو جعبه‌سیاهِ این پروازه.

🎧 قسمت سیزدهم: «شیرجه در زاویه‌ی کور؛ زنجیره‌ی مرگبارِ تعصبات قبیله‌ای در ۳۰ هزار پایی»

🔗 شنیدن در کست‌باکس
🔗 شنیدن در فیدیبو


@cafeinncobel
@cafeinncobel
@cafeinncobel