نام ها

در مواردی که ما نیاز داریم که برای یک متغییر تابع و .. نامی برگزینیم باید به نکاتی توچه کنیم . زبان C دارای دو نوع تخصیص نام است ، تعریف نام به صورت داخلی و خارجی . نامگذاری به صورت خارجی زمانی کابرد دارد که بخواهیم با فرایند خارجی ارتباط برقرار کنیم.مانند مواردی همچون : متغیر های سراسری (global) توابع سراسری و اسامی که در کل کد ما نحصراٌ برای یکی از این انواع استفاده میشوند. اگر نامی که ما تعریف میکنیم برای ارتباطات خارجی مورد استفاده قرار نگیرند ، پس حتما این نام ها به صورت داخلی تعریف شده اند مانند مقادیری که برای نام متغیر ها در توابع محلی استفاده میشود. نام متغیر ها می تواند با هر طولی باشد ولی در متغیر های داخلی 31 کاراکتر اول و در متغیر های سراسری 6 کاراکتر اول برای نام کاراکتر در نظر گرفته میشوند. کاراتر های مجاز در تعریف نام به این صورت هستند :

در تعریف نام متغیر و توابع میتوان ار حروف a تا z و یا A تا Z استفاده کرد ، استفاده از اعداد نیز در نام آن مجاز است به شرطی که در شروع نام مورد استفاده قرار نگیرد .

از میان کاراکتر های خاص فقط کاراکتر ( _ ) میتواند جزئی از نام ، حتی حرف شروع نام باشد