❗️"Адміністрацыя «крытай» гарадзенскай турмы — гэта высокакваліфікаваныя садысты"

Вызваленыя палітвязні пачалі распавядаць пра катаванні ў беларускіх турмах і калоніях. Блогер і анархіст Мікола Дзядок у інтэрв'ю «Вясне» апісвае парадкі і тое, пад які ціск трапляюць вязні ў гарадзенскай турме. Адна з самых невыносных практык – пазбаўленне сна з адначасовым запалохваннем.

Цябе саджаюць у такі маленечкі калідорчык, так званы карман, у камеру памерам 210 на 140 сантыметраў. З двух бакоў у іншыя камеры-адзіночкі саджаюць зэкаў, як правіла, «нізкага сацыяльнага статусу». Яны праз дзверы гадзінамі цябе абражаюць (а там чутнасць стоадсоткавая), крычаць, пагражаюць. Яны крычаць так гучна і доўга, што табе немагчыма нічога рабіць. Ты не можаш ні чытаць, ні спаць. Таксама яны малоцяць у сцяну і батарэі міскамі. Праз гэта ўвесь час ты знаходзішся ў нярвовым стане. Уявіце сабе, што вы сядзіце ў сябе дома, чытаеце кніжку, а да вас падышлі з рондалем і чарпаком і пачалі лупіць наўпрост над вашымі вушамі. І гэта робіцца разоў трыццаць на дзень. Ты чытаеш услых, але сябе не чуеш праз гэтыя крыкі. І тое самае працягваецца некалькі разоў за ноч. Яны адмыслова прачынаюцца ўначы, каб ты не мог нармальна спаць. Яны максімальна застрашваюць, пералічваюць тое, што са мной бы зрабілі, калі мяне закінуць да іх у камеру, выліваюць увесь бруд, што ёсць у арыштанцкім жаргоне, — я проста не хачу гэта паўтараць. Ім рэгулярна аператыўнікі носяць цыгарэты — яны ж не за бясплатна працуюць. У такой камеры я прасядзеў чатыры месяцы. Гэта больш за ўсё нагадвае катаванне ў турме ў Гуантанама.

👉 Чытаць інтэрв'ю

👉 Падтрымайце збор для вызваленых палітвязняў

@bysol