شاید دوباره شعله‌ور شوند، تا این آتشِ احیاشده، قلبِ سرمازده‌اش را گرم کند و همهٔ آن‌هایی را که برایش عزیز بودند، بازگرداند.
همان چیزی که تکانش داد، خونش را به جوش آورد، اشک را از چشمانش سرازیر کرد و چنان باشکوه فریبش داد!
⌗فئودور_داستایفسکی
Post #10
28
آدمِ رؤیاپرداز، «خاکسترِ رؤیاهای گذشته‌اش» را بیهوده پس می‌زند، به امید آن‌که در میانشان دست‌کم جرقه‌ای کوچک پیدا کند و با دمیدنی جانش ببخشد؛
شاید دوباره شعله‌ور شوند، تا این آتشِ احیاشده، قلبِ سرمازده‌اش را گرم کند و همهٔ آن‌هایی را که برایش عزیز بودند، بازگرداند.
همان چیزی که تکانش داد، خونش را به جوش آورد، اشک را از چشمانش سرازیر کرد و چنان باشکوه فریبش داد!
شاید دوباره شعله‌ور شوند، تا این آتشِ احیاشده، قلبِ سرمازده‌اش را گرم کند و همهٔ آن‌هایی را که برایش عزیز بودند، بازگرداند.
همان چیزی که تکانش داد، خونش را به جوش آورد، اشک را از چشمانش سرازیر کرد و چنان باشکوه فریبش داد!