مقاومت تنها چند گروه مسلح نیست!
مقاومت طغیانی، علیه تاریکی است؛ که جهان را در بر گرفته است.
جهانی که در سیاست آن بویی از انسانیت و اخلاق نیست. جایی که جان انسان ها به اعدادی در اخبار غرب مختصر شده است. مقاومت فریاد های معنا در جهانی بی معنا است. مقاومت می‌گوید زندگی کن، برای چیزی که بیشتر از زنده بودن ارزش دارد. آن گنبد زرد در مسجد الاقصی تنها مکانی مقدس برای مسلمانان نیست، خورشیدی است که می‌تابد و آنان را که تشنه نور هستند بیدار می‌کند. آنان که به خیابان های اروپا و آمریکا می‌آیند؛ همان وجدان های بیدار هستند.
مقاومت همان "ولی" است.
اراده ها هر روز به دنبال قدرت، ثروت و فساد تشنه تر از دیروز هستند، ولی...
ولی هستند اراده هایی که در میان این سیاهی ها، عزم یافتن حقیقت دارند.
آنان که کبوتر جان را از قفس تن رها کرده و به سوی آسمان پرواز می‌کنند، برای اینکه روحشان به آرامش برسد.
مقاومت یعنی من هستم
من اراده خود را دارم.
مقاومت یعنی من معنا دارم
حتی اگر در این راه بمیرم؛ می‌دانم که روزی زندگی کردم.
مقاومت یعنی روح یعنی جوهره زندگانی حتی اگر در میان خاک و خون باشد.
و امروز مقاومت، تنها دریچه‌ی باقی مانده از معناست.