زیباترین مهِ هفت آسمان، حسین
ای سرورِ همه پیر و جوان، حسین

نامِ تو عشق را به جنون می‌کشد، بگو
مانده به نامِ تو چه رازی نهان، حسین؟

چون شمع هستی و همه عالم به گِردِ تو
هر ذره شد فدایی‌ات، ای بی‌کران، حسین

تا خویش را شناختم از کودکی به من
آموخت مادرم که بگویم زِ جان، حسین

بالایِ نیزه بودی و زینب به اضطرار
بهر قرارِ او، تو قرآن بخوان، حسین

قرآن تو بودی که در ظهرِ قتلگاه
شد پاره‌پاره همه آیاتِ آن، حسین

شش‌گوشه‌یِ تو هست پناهِ همه جهان
ای کربلای عشقِ تو قلبِ زمان، حسین

هر دم دلم متمایل به سمتِ توست
واندر ضمیرِ روح، تویی جاودان، حسین

🖋عارفه نوروزی

‌🆔@bsj_ertebatat