⭕️ بیانیه تحلیلی-تبیینی شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه‌های تهران بزرگ در باب صیانت از فضای دانشگاه
🔻 شرایط کشور دیگر به دوران پیش از نهم اسفند ۱۴۰۴ با نخواهد گشت! از این رو جریان اصیل دانشجویی هرگز اجازه نخواهد داد که نهاد علم و مقدسات ملی و مذهبی میهن مورد هتک حرمت و تهدید واقع شود و با قاطعیت تمام، در برابر هر شخص یا نهادی که خواسته یا ناخواسته در این توطئه مشارکت ورزد، ایستادگی خواهد کرد.
📝 متن کامل بیانیه:
بسم الله الرحمن الرحیمℹ️ 📱 تلگرام | 📱 بـلـه | 📱 ویراستی | 📱 ایکس ℹ️
اکنون هفت ماه از آغاز سومین جنگ تحمیلی و شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی، حضرت امام سید علی خامنه‌ای(ره)، و همچنین شهادت جانگداز و مظلومانه شمار کثیری از کودکان، دانش‌آموزان، دانشجویان، اساتید و دانشمندان این مرز و بوم به دست پلید شیطان بزرگ، آمریکای جنایتکار و رژیم غاصب و تروریست صهیونیستی می‌گذرد؛ جنگی که پیش‌زمینه آن با سوءاستفاده عناصر دشمنِ عنود از ناآگاهی و حماقت اقلیتی از دانشجویان و التهاب‌آفرینی در فضای دانشگاه‌ها رقم خورد. با این وجود، اینک شاهد بازگشایی دانشگاه‌ها و بازگشت نهاد مقدس علمِ کشور به مسیر اصلی خویش هستیم.
با این حال، متأسفانه هم‌زمان با آغاز سال تحصیلی جدید، بار دیگر شاهد تحرکات هسته‌های آشوب و عناصر یاری‌رسان به معاندان در سطح برخی دانشگاه‌ها هستیم؛ همان عواملی که در ماه‌های پیشین، با اقدامات هنجارشکنانه و طرح شعارهای مغایر با امنیت ملی، بستر مناسبی جهت سوءاستفاده دشمن فراهم آوردند و در شرایط کنونی نیز مترصد کوچک‌ترین مسائل صنفی و آموزشی‌اند تا با برهم‌زدن آرامش حاکم بر دانشگاه‌ها، آن را به ناآرامی‌های گسترده و آشوب‌های خیابانی مبدل سازند.
این هسته‌ها با اتکا بر شبکه‌های سازمان‌یافته و هماهنگی با جریان‌های خارج از دانشگاه، برنامه مشخصی را پیگیری می‌کنند: «ایجاد تنش، چندقطبی‌سازی فضای دانشگاه، تحریک احساسات دانشجویان و در نهایت، تسری آشوب به سطح خیابان‌ها». غایت این پروژه شوم، تکرار سناریوی تلخ اغتشاشات پیشین است که ثمره‌ای جز فراهم‌آوردن مجال برای تجاوز بیگانگان و تحمیل هزینه‌های گزاف بر کشور در پی نداشت.
امروزه پیوند میان اقدامات این دانشجویانِ خاطی با نقشه‌های شوم دشمنان، بر هیچ‌یک از نهادهای نظارتی و امنیتی پوشیده نیست. این افراد نه معترضانی با دغدغه‌های صنفی، بلکه پیاده‌نظام دشمن جهت ایجاد ناامنی در داخل کشور به شمار می‌روند. دشمن در برهه کنونی، به‌جای تقابل نظامیِ مستقیم، از ظرفیت این عناصر برای راه‌اندازی آشوب داخلیِ محدود و فرسایشی بهره می‌برد. از این رو، هرگونه بی‌تفاوتی در قبال این پیوند آشکار، به‌منزله مشارکت در پروژه دشمن در جریان حملات احتمالیِ آینده تلقی خواهد شد.
بی‌شک، مطالبات دانشجویی محترم شمرده شده و مطالبه‌گریِ اصولی، حق مسلّم و رسالت جریان دانشجویی است؛ اما این حق باید از مجاری منطقی، مسئولانه و قانونی پیگیری شود، نه آنکه یک خواسته برحق، از مسیر اصلی خویش منحرف گشته و به بستری جهت التهاب‌آفرینی و سلب امنیت در سطح دانشگاه و جامعه مبدل گردد. در چنین جایگاهی، صرفِ اتکا به عنوان «مطالبه دانشجویی» برای توجیه وقایع رخ‌داده کفایت نمی‌کند و ضرورت دارد که میان اصل مطالبه و شیوه کنشگری مرتبط با آن، تفکیک قائل شد.
قشر دانشجو در قبال مطالبات خویش مسئولیت دارد و به همان میزان که از حق مطالبه‌گری برخوردار است، نسبت به مسیر انتخابی جهت تحقق آن نیز پاسخگو خواهد بود. تجربیات پیشین مبیّن این حقیقت است که پس از بروز پیامدهای یک رویداد، نمی‌توان شرایط را به نقطه آغازین بازگرداند و عقربه‌های زمان به عقب بازنخواهند گشت. بر این اساس، مماشات و چشم‌پوشی در برابر تحرکاتی که از مرزهای مطالبه‌گری عبور کرده و در نهایت به تحقق اهداف دشمن یاری می‌رسانند، نمی‌تواند رویه‌ای دائمی باشد و نادیده‌انگاشتن پیامدها نیز موجب امحای آن‌ها نخواهد شد.
در چنین شرایط خطیری، صیانت از آرامش و امنیت دانشگاه در برابر فشارها و التهابات نباید به مسأله‌ای قابل مصالحه تنزل یابد و حفظ توازن میان حق مطالبه‌گری و مسئولیت‌پذیری اجتماعی امری الزامی است. نه می‌توان یک مطالبه صحیح را با رفتارهای ساختارشکنانه مخدوش ساخت و نه می‌توان تحرکات خارج از چارچوب را صرفاً به اعتبار «عنوان دانشجویی» نادیده انگاشت.
هر فردی که آگاهانه از این خطوط قرمز عبور نماید، نباید متوقع باشد که عنوانِ اولیه‌ی حرکتش، رافعِ مسئولیت و پیامدهای ناشی از انتخاب وی گردد. شرایط کشور دیگر به دوران پیش از نهم اسفند ۱۴۰۴ بازنخواهد گشت؛ از این رو، جریان اصیل دانشجویی هرگز اجازه نخواهد داد که نهاد علم و مقدسات ملی و مذهبیِ میهن مورد هتک حرمت و تهدید واقع شود و با قاطعیتِ تمام، در برابر هر شخص یا نهادی که خواسته یا ناخواسته در این توطئه مشارکت ورزد، ایستادگی خواهد کرد.