در این سندرم، فرد توانایی دیدن را از دست نمی‌دهد ، بلکه مغز او بخشی از فضای اطراف را از «آگاهی» حذف می‌کند. به همین دلیل بیمار ممکن است به اشیاء، افراد یا حتی بخش‌هایی از بدن خود در یک سمت فضا توجه نکند.
برای مثال، ممکن است فقط نیمی از غذای بشقاب را بخورد، تنها یک سمت صورتش را اصلاح کند یا هنگام کشیدن یک ساعت، تمام اعداد را در یک نیمه دایره قرار دهد.
این اختلال معمولاً پس از آسیب به لوب جداری نیمکره راست مغز رخ می‌دهد و اغلب باعث می‌شود فرد سمت چپ فضا را نادیده بگیرد.
سندرم غفلت از یک نیمه یکی از واضح‌ترین نمونه‌هایی است که نشان می‌دهد تجربه ما از جهان، حاصل فعالیت مغز است، نه صرفا آنچه چشم‌ها می‌بینند.