🔥 «یک داستان ساختگی؛ برای امیرالمومنین علیه السلام کافی نیست!»
این ادعا که امیرالمؤمنین علیه السلام بیت‌المالِ باقی‌مانده را میان بدهکاران، جوانانِ در آستانه ازدواج و دیگر نیازمندان تقسیم می‌کرد، با این شکل، مستند به منابع حکومت علوی نیست.
مأخذ تاریخیِ قابل ردیابیِ این داستان، الأموال ابوعبید است؛ اما متن آن صراحتاً درباره عمر بن عبدالعزیز است:
> «كَتَبَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ إِلَى عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ...»
و حتی همان گزارش نیز از نظر سندی بی‌اشکال نیست و نسخه مشهور فضای مجازی، مطالبی مانند «گندم بر کوه‌ها» را به آن افزوده است.
اما نکته مهم‌تر اینجاست:
شخصیت امیرالمؤمنین علیه السلام با این منطق که «مالی اضافه آمده، پس ببینیم چگونه خرجش کنیم» شناخته نمی‌شود؛ بلکه بیت‌المال را حق مردم و امانت الهی می‌دانست.
فرمود:
> «فَكَيْفَ وَإِنَّمَا الْمَالُ مَالُ اللَّهِ»
«چگونه [آن را به دلخواه تقسیم کنم]، در حالی که مال، مال خداست؟»
📚 نهج‌البلاغه، خطبه ۱۲۶
و در عهدنامه مالک اشتر درباره محرومان دستور می‌دهد:
> «وَاجْعَلْ لَهُمْ قِسْماً مِنْ بَيْتِ مَالِكَ»
«برای آنان سهمی از بیت‌المال قرار بده.»
📚 نهج‌البلاغه، نامه ۵۳
پس برای اثبات عدالت اقتصادی امیرالمومنین علیه السلام نیازی به قرض گرفتن داستان دیگران نیست.
امیرالمومنین علیه السلام آن‌قدر سند برای عدالت دارد که نیازی به داستان‌سازی ندارد.
بت‌شناسی | ادعا را با منبع بسنجیم، نه با جذابیت داستان.
#حکومت_علوی
@BotShenasi
Post #15982
3.31K
