حس میكردم كه اين دنيا برای من نبود، برای يکدسته آدمهای بی‌حيا، پررو، گدامنش، معلومات‌فروش، چاروادار و چشم و دل‌گرسنه بود - برای كسانیكه بفراخور دنيا آفريده شده بودند و از زورمندان زمين و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دكان قصابی كه برای يک تكه لثه دم می‌جنبانيد گدائی میكردند و تملق می‌گفتند - فكر زندگی دوباره مرا می‌ترسانيد و خسته میكرد - نه، من احتياجی به ديدن اينهمه دنياهای قی‌آور و اينهمه قيافه‌های نكبت‌بار نداشتم...

صادق هدایت