نسل اولیه اصلاح طلبان، گروه های غیر خمینیست ابتدای انقلاب بودند یعنی فداییان ، مجاهدین ، توده و جبهه ملی و نهضت آزادی و از این دسته رجالی که معتقد بودند امام از قول ها و وعده هاش خارج شده و باید لیبرال تر عمل کرد. بعد از خرداد ۱۳۶۰ اینها فرار کردند و به صدام پیوستند که در راسشان بنی صدر قرار داشت.

نسل دوم اصلاح طلبان با تشکیل جبهه اصلاحات در میانه جنگ ۸ ساله صورت گرفت که توسط خاتمی و حجاریان رهبری میشد. این نسل توانست به قدرت خوبی دست یابد و پس از ۱۶ سال دوباره یک رییس جمهور به اصطلاح روشنفکر روی کار آید اما به لطف بدنه جناح راست به رهبری خود آیت الله خامنه ای و البته پشتوانه میدانی سپاه و ناجا، به جایی نرسید و پس از ۸ سال قافیه قدرت را باخت.

نسل سوم اصلاح طلبان اما در ۸۴ شکل گرفت زمانی که تندروهای اول انقلاب مانند رفسنجانی، روحانی، ناطق نوری و میرحسین و ... اصلاح طلب شدند چرا که قافیه را به سنگین ترین شکل ممکن به احمدی‌نژاد باختند و پشتشان خالی شد و با سرکوب جنبش سبز مخالفت کردند که البته خیلی از آنها به گونی هدایت شدن و تحت حصر قرار گرفتند. اینجا نسل دوم اصلاحات به کل نابود شد و نسل سوم باوجود ضرباتی که دیده بود توانست کمی در قدرت بماند که نهایتا منجر به پیروزی های ۱۳۹۲ ، ۱۳۹۶ و ۱۴۰۳ شد و تا بدین لحظه نسل سوم اصلاحات بر کشور حاکم است.

در موازات با نسل سوم اصلاح طلبان، قشر جالبی از اصولگرایان به رهبری قالیباف و لاریجانی و شمخانی و چند تن دیگر شکل گرفت که اسما اصولگرایان بودند اما در پشت صحنه رابطه بشدت نزدیکی با نسل سوم اصلاحات داشتند که نتیجه‌اش رویدادهای سیاسی پسا-خامنه‌ای شد.

ابتدای اصلاح طلبی ، مجاهدین خلق و انتهای آن سلطنت طلبیست.

پزشکیان و روحانی و ظریف و ... اینها همه همان بختیار و سنجابی و باقی مصدقی هایی هستند که فکر کردند با همکاری از داخل نظام شاهنشاهی با انقلابیون می‌توانند خود را از خشم و غضب بعد از انقلاب، حفظ کنند اما نتوانستند و فرار کردند

این آقایان هم بهتر است فکر همکاری با جریان سلطنت طلبی را دور بریزند چرا که به محض آمدن سلطنت، قرار است بخاطر ۱۳۷۸ ، ۱۳۹۸ و ۱۴۰۴ محاکمه شوند.