🎓 پیام پایانی از دبیر انجمن علمی مهندسی پزشکی
گاهی آدم تمام توانش را می‌گذارد تا چیزی را نجات دهد که دوستش دارد.
من در این مدت تمام تلاشم را کردم تا مهندسی پزشکی را، با تمام ظرفیت و شایستگی‌هایش، از خاک بلند کنم. از پیگیری برای جذب استادان جدید گرفته تا راه‌اندازی آزمایشگاه‌ها و بخش رادیولوژی. اما وقتی اراده‌ی پیشرفت از سوی بالادست وجود نداشته باشد، تلاش فردی دیگر کافی نیست.
این روزها دیدن اینکه ورودی‌های رشته‌مان رو به کاهش‌اند، ورودی‌های سال قبل در حال انتقال هستند و انگیزه در بین دانشجویان رو به خاموشی است، قلبم را به درد می‌آورد.
ما رشته‌ی کوچکی نیستیم — هر سال قبولی دانشگاه صنعتی داشته‌ایم، فارغ‌التحصیلان‌مان در معتبرترین دانشگاه‌های دنیا استاد هستند، و تنها در شش سال گذشته چهار رتبه‌ی یک ارشد داشته‌ایم. اما گویا هیچ‌کدام از این افتخارات برای دیده شدن کافی نیست.
امروز، بعد از بی‌احترامی که متأسفانه تجربه کردم، دیگر دلیلی برای ادامه‌ی مسیر در این جایگاه نمی‌بینم.
با این حال، از صمیم قلب از همه‌ی کسانی که در این مسیر به من اعتماد کردند، از دانشجویانی که همراه بودند، و از استادان بزرگواری چون دکتر میرهادی برای حمایت‌ها و ایمانشان به آینده‌ی مهندسی پزشکی، سپاسگزارم.
این مسیر هرچند برای من به پایان رسید، اما امید دارم هنوز کسانی باشند که با عشق و باور، شعله‌ی این رشته را روشن نگه دارند.
با نهایت احترام
مازیار سلیم پور
دبیر انجمن دانشجویی مهندسی پزشکی
Post #152
206
- ❤ 6